LSD vs Magiczne grzyby: takie same, ale inne

Psychodeliki od lat budzą ogromne zainteresowanie zarówno w kręgach naukowych, jak i wśród zwykłych użytkowników. Substancje te, znane z ich zdolności do głębokiego zmieniania percepcji, myślenia i świadomości, zyskują coraz większą popularność. W ostatnich latach obserwujemy renesans badań nad ich potencjalnymi korzyściami terapeutycznymi, zwłaszcza w leczeniu depresji, lęku, PTSD czy uzależnień. Równocześnie rośnie liczba osób, które eksperymentują z psychodelikami w celach rekreacyjnych i duchowych, co skłania do refleksji nad ich legalizacją i regulacją.

W miarę jak badania naukowe ujawniają coraz więcej potencjalnych korzyści z używania psychodelików, społeczne zainteresowanie tymi substancjami rośnie. Dokumenty, książki, filmy oraz podcasty poświęcone psychodelikom stają się coraz bardziej popularne. Wspólnoty online, warsztaty i grupy wsparcia skupiające osoby zainteresowane psychodelikami mnożą się, tworząc przestrzeń do wymiany doświadczeń i wiedzy.

Na przykład w listopadzie 2020 roku, wyborcy w Oregonie przegłosowali dwa ważne projekty ustaw: Measure 109 i Measure 110. Measure 109 umożliwia stosowanie grzybów psylocybinowych w celach terapeutycznych, podczas gdy Measure 110 dekriminalizuje posiadanie niewielkich ilości wszelkich substancji psychoaktywnych. Te kroki pokazują, że podejście do psychodelików zmienia się, a społeczeństwo zaczyna dostrzegać ich potencjał w kontekście zdrowia publicznego i reformy polityki narkotykowej.

W niniejszym artykule przyjrzymy się dwóm najbardziej znanym psychodelikom: LSD oraz grzybom psylocybinowym. Choć oba te związki wywołują podobne efekty, takie jak halucynacje czy zmiany percepcji, różnią się pod wieloma względami, od sposobu działania po długość trwania efektów. Celem tego artykułu jest szczegółowe porównanie tych dwóch substancji, omówienie ich historii, metod spożycia, dawkowania, efektów oraz ryzyka związanego z ich używaniem. Dzięki temu czytelnicy będą mogli lepiej zrozumieć, jakie doświadczenia mogą oferować LSD i grzyby psylocybinowe, a także jakie aspekty warto wziąć pod uwagę przed ich użyciem.

Historia i pochodzenie

Historia LSD

LSD, czyli dietylamid kwasu lizergowego, zostało odkryte przypadkowo przez szwajcarskiego chemika Alberta Hoffmana w 1938 roku. Hoffman pracował w laboratoriach firmy Sandoz nad substancjami, które mogłyby być używane jako leki. LSD powstało w wyniku syntezy kwasu lizergowego, który jest pochodną ergotu, grzyba pasożytującego na zbożach, takich jak żyto. Pomimo że substancja została zsyntetyzowana w 1938 roku, jej psychoaktywne właściwości zostały odkryte dopiero w 1943 roku, kiedy Hoffman przypadkowo zażył niewielką ilość LSD i doświadczył intensywnych halucynacji. To wydarzenie stało się znane jako pierwszy „trip” na LSD i zapoczątkowało serię badań nad tą substancją.

Historia grzybów psylocybinowych

Grzyby psylocybinowe, znane również jako „magiczne grzyby”, mają długą historię używania w różnych kulturach rdzennych, szczególnie w Ameryce Środkowej i Południowej. Przez tysiące lat były one stosowane w rytuałach religijnych i ceremoniach uzdrawiających przez rdzennych mieszkańców tych regionów. Najbardziej znane gatunki grzybów psylocybinowych to Psilocybe cubensis i Psilocybe semilanceata.

Odkrycie psylocybiny, głównego składnika psychoaktywnego tych grzybów, miało miejsce w latach 50. XX wieku, kiedy to Albert Hoffman, ten sam chemik, który odkrył LSD, wyizolował i zsyntetyzował psylocybinę oraz psylocynę. Hoffman pracował wówczas na zlecenie szwajcarskiej firmy farmaceutycznej Sandoz, która była zainteresowana potencjalnymi właściwościami terapeutycznymi tych substancji. Dzięki jego pracy, nauka zyskała możliwość dokładniejszego zrozumienia mechanizmów działania grzybów psylocybinowych oraz ich potencjalnych zastosowań medycznych.

Efekty działania

Podobieństwa w efektach

Wpływ na percepcję czasu
Zarówno LSD, jak i grzyby psylocybinowe mają głęboki wpływ na postrzeganie czasu. Użytkownicy często opisują uczucie, że czas zwalnia lub przyspiesza, co może prowadzić do odczuwania minut jako godzin lub odwrotnie. Ta zmieniona percepcja może prowadzić do wrażenia „wieczności” podczas tripu, co jest charakterystyczne dla obu substancji.

Halucynacje wzrokowe i słuchowe
Obie substancje wywołują intensywne halucynacje. Użytkownicy LSD i grzybów psylocybinowych mogą doświadczać widzenia kolorowych wzorów, zmieniających się kształtów, a także halucynacji słuchowych, takich jak słyszenie dźwięków, które nie mają źródła w rzeczywistości. Halucynacje te mogą być zarówno piękne, jak i przerażające, w zależności od okoliczności i stanu psychicznego użytkownika.

Poczucie jedności i duchowe przebudzenie
Jednym z najbardziej cenionych efektów zarówno LSD, jak i grzybów psylocybinowych jest uczucie głębokiej jedności z otaczającym światem. Użytkownicy często opisują doznania duchowego przebudzenia, poczucia połączenia z naturą i wszechświatem oraz zrozumienia istoty istnienia. Te doświadczenia mogą prowadzić do długotrwałych zmian w postrzeganiu siebie i świata.

Potencjalne negatywne efekty: paranoja, strach przed śmiercią
Niestety, obie substancje mogą również wywoływać negatywne efekty. Użytkownicy mogą doświadczać intensywnej paranoi, lęku oraz strachu przed śmiercią. Takie negatywne stany psychiczne mogą być wyjątkowo przerażające i trudne do przetrwania, co podkreśla znaczenie odpowiedniego przygotowania do doświadczenia psychodelicznego.

Różnice w efektach

Cielesne doświadczenie grzybów vs. bardziej umysłowe działanie LSD
Jedną z kluczowych różnic między LSD a grzybami psylocybinowymi jest charakter doświadczenia. Trip na grzybach często jest opisywany jako bardziej cielesny, z intensywnym odczuwaniem wrażeń fizycznych i emocji. Użytkownicy mogą odczuwać ciepło, mrowienie, a nawet wrażenie, że ich ciało się zmienia. Z kolei LSD jest bardziej umysłowe, wpływając głównie na myśli, percepcję i świadomość, co może prowadzić do głębokich introspekcji i filozoficznych refleksji.

Znaczenie „set and setting” przy używaniu LSD
Koncepcja „set and setting” (nastawienie i otoczenie) jest szczególnie ważna w kontekście używania LSD. Ze względu na silne działanie umysłowe, to, w jakim stanie psychicznym jest użytkownik oraz gdzie się znajduje, ma ogromny wpływ na przebieg tripu. Pozytywne nastawienie i bezpieczne, komfortowe otoczenie mogą znacząco zmniejszyć ryzyko negatywnych doświadczeń. W przypadku grzybów psylocybinowych „set and setting” również mają znaczenie, ale cielesny charakter tripu sprawia, że wpływ otoczenia może być mniej dominujący niż w przypadku LSD.

3. Metody spożycia

Grzyby psylocybinowe

Suszenie i spożywanie grzybów
Jedną z najpopularniejszych metod spożycia grzybów psylocybinowych jest ich suszenie i bezpośrednie jedzenie. Grzyby są zwykle zbierane, a następnie suszone, aby zapobiec ich psuciu się i umożliwić dłuższe przechowywanie. Suszone grzyby można spożywać bezpośrednio, choć wiele osób uważa ich smak za nieprzyjemny. W celu złagodzenia smaku, grzyby można spożywać wraz z jedzeniem, takim jak czekolada czy miód.

Przygotowanie herbaty z grzybów
Alternatywną metodą spożycia jest przygotowanie herbaty z grzybów psylocybinowych. Jest to popularny sposób na złagodzenie gorzkiego smaku grzybów i jednoczesne przyspieszenie onsetu efektów. Aby przygotować herbatę, suszone grzyby są rozdrabniane i zalewane gorącą (ale nie wrzącą) wodą. Często dodaje się również zioła lub herbaty smakowe, aby poprawić smak napoju. Po kilkunastu minutach parzenia, napar jest gotowy do spożycia. Można również dodać cytrynę, aby przyspieszyć ekstrakcję psylocybiny.

LSD

Kropelki i papierki nasączone LSD
LSD najczęściej jest dostępne w postaci cieczy lub nasączonych nią papierków, zwanych blotterami. Ciekłe LSD jest zazwyczaj przechowywane w małych buteleczkach z kroplomierzem, co pozwala na precyzyjne dawkowanie. Użytkownicy mogą umieszczać krople bezpośrednio pod językiem lub na kawałku cukru.

Papierki nasączone LSD (blotters)
Najbardziej znaną formą LSD są papierki blotterowe. Są to małe, kwadratowe kawałki papieru, które zostały nasączone LSD. Każdy blotter jest zwykle podzielony na mniejsze sekcje, z których każda zawiera pojedynczą dawkę substancji. Papierki te są umieszczane pod językiem lub w policzku, gdzie LSD jest wchłaniane przez błony śluzowe, co umożliwia szybkie wejście substancji do krwiobiegu. Blottery często są zdobione różnorodnymi wzorami i kolorami, co stanowi część ich charakterystycznego wyglądu.

4. Dawkowanie i tolerancja

Dawkowanie LSD vs. grzybów

Niższa dawka LSD potrzebna do uzyskania efektu
LSD jest niezwykle potentną substancją psychoaktywną, co oznacza, że bardzo małe ilości są potrzebne do wywołania silnych efektów psychodelicznych. Standardowa dawka LSD mieści się w przedziale 50-150 mikrogramów (µg), co jest ilością mikroskopijną w porównaniu do wielu innych substancji. Wystarczy zaledwie kilka mikrogramów, aby użytkownik zaczął odczuwać zmiany w percepcji i świadomości.

Ryzyko przyjęcia zbyt dużej ilości LSD
Ze względu na wysoką potentność LSD, istnieje ryzyko przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki, co może prowadzić do intensywnych i potencjalnie przerażających doświadczeń. Przekroczenie optymalnej dawki może skutkować poważnymi halucynacjami, paranoją, a nawet długotrwałym dyskomfortem psychicznym. Dlatego niezwykle ważne jest, aby dokładnie znać dawkę i być ostrożnym przy stosowaniu LSD.

Rozwój tolerancji

Jak organizm adaptuje się do obu substancji
Zarówno LSD, jak i grzyby psylocybinowe charakteryzują się stosunkowo szybkim rozwojem tolerancji. Oznacza to, że przy regularnym stosowaniu tych substancji, organizm zaczyna wymagać coraz większych dawek, aby uzyskać ten sam efekt psychodeliczny.

Tolerancja na LSD
W przypadku LSD, tolerancja rozwija się bardzo szybko, często już po jednym dniu od zażycia. Jeśli ktoś zażyje LSD dzień po dniu, druga dawka będzie miała znacznie słabsze działanie. Zazwyczaj potrzeba około tygodnia przerwy, aby tolerancja wróciła do normalnego poziomu.

Tolerancja na grzyby psylocybinowe
Podobnie jak LSD, grzyby psylocybinowe również wywołują szybki rozwój tolerancji. Regularne spożywanie grzybów prowadzi do zmniejszenia ich efektów, co wymaga zwiększania dawek dla uzyskania tych samych wrażeń. Tolerancja na grzyby psylocybinowe także zaczyna spadać po kilku dniach przerwy od ich zażywania.

Rozwój tolerancji jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu, który zapobiega nadmiernemu obciążeniu układu nerwowego. Z tego powodu ważne jest, aby użytkownicy psychodelików pamiętali o odpowiednich przerwach między sesjami, aby zminimalizować ryzyko i utrzymać bezpieczeństwo stosowania tych substancji.

5. Czas działania i trwania efektów

Onset time (czas do rozpoczęcia działania)

Jak szybko działają grzyby i LSD po spożyciu
Zarówno LSD, jak i grzyby psylocybinowe zaczynają działać w stosunkowo krótkim czasie po spożyciu, choć dokładny czas onsetu może się różnić w zależności od kilku czynników, takich jak dawka, metabolizm i to, czy substancja została zażyta na pusty żołądek.

• Grzyby psylocybinowe: Efekty grzybów psylocybinowych zazwyczaj zaczynają być odczuwalne po około 20-40 minutach od spożycia. Jeśli grzyby zostały zjedzone na pusty żołądek, onset może nastąpić szybciej, natomiast po spożyciu z jedzeniem czas ten może się wydłużyć.
• LSD: LSD zwykle zaczyna działać nieco później, po około 30-60 minutach od spożycia. Ponownie, czynniki takie jak pełny żołądek mogą opóźnić onset, podczas gdy przyjęcie na pusty żołądek może przyspieszyć początek działania.

Czas trwania tripu

Krótszy czas działania grzybów (około 6 godzin) vs. dłuższy trip na LSD (około 10 godzin)
Czas trwania efektów obu substancji różni się znacząco, co wpływa na ich użycie w różnych kontekstach i preferencjach użytkowników.

• Grzyby psylocybinowe: Trip na grzybach psylocybinowych zwykle trwa około 4-6 godzin. W tym czasie użytkownik przechodzi przez różne fazy doświadczenia, od początkowego onsetu, przez szczyt działania, aż po stopniowe zanikanie efektów. Dla wielu osób krótszy czas działania grzybów jest zaletą, ponieważ łatwiej jest zaplanować i kontrolować całe doświadczenie.
• LSD: Trip na LSD jest zazwyczaj znacznie dłuższy i może trwać od 8 do nawet 12 godzin, z typowym czasem działania wynoszącym około 10 godzin. Ten długi czas trwania może być zarówno zaletą, jak i wadą. Dla niektórych użytkowników długie i intensywne doświadczenie LSD jest cenione za głębię introspekcji i możliwość dłuższego zanurzenia się w zmienionym stanie świadomości. Jednak dla innych może być to wyzwaniem ze względu na konieczność zaplanowania całego dnia na trip oraz potrzebę odpowiedniego wsparcia i bezpiecznego otoczenia przez cały ten czas.

Zrozumienie różnic w czasie działania i trwania efektów jest kluczowe dla odpowiedzialnego i bezpiecznego używania zarówno LSD, jak i grzybów psylocybinowych. Dzięki temu użytkownicy mogą lepiej przygotować się do swoich doświadczeń i zapewnić sobie odpowiednie warunki do ich przeżycia.

6. Potencjalne ryzyko i skutki uboczne

Fizyczne i psychiczne ryzyko

Przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi, potliwość
Zarówno LSD, jak i grzyby psylocybinowe mogą powodować fizyczne efekty uboczne. Użytkownicy często doświadczają przyspieszonego tętna i podwyższonego ciśnienia krwi. Mogą również pojawić się symptomy takie jak potliwość, drżenie mięśni oraz uczucie gorąca lub zimna. Chociaż te efekty są zazwyczaj tymczasowe i nieszkodliwe dla zdrowych osób, mogą stanowić zagrożenie dla osób z problemami kardiologicznymi lub naczyniowymi.

Ryzyko nieprzyjemnych tripów: paranoja, lęk
Jednym z największych ryzyk związanych z używaniem psychodelików jest możliwość przeżycia nieprzyjemnego tripu, zwanego „bad trip”. Może to obejmować intensywną paranoję, lęk, a nawet przerażające wizje. Takie doświadczenia mogą być wyjątkowo trudne do przetrwania i mogą prowadzić do długotrwałych problemów psychicznych, zwłaszcza u osób z predyspozycjami do zaburzeń psychicznych.

HPPD (hallucinogen-persisting perception disorder)
Rzadkim, ale poważnym ryzykiem jest wystąpienie zaburzenia percepcji utrzymującego się po zakończeniu działania substancji, znanego jako HPPD. Osoby z HPPD doświadczają nawracających halucynacji lub „flashbacków” tygodnie, miesiące, a nawet lata po użyciu psychodelików. Przyczyny HPPD nie są do końca poznane, a stan ten może znacząco wpływać na codzienne życie osoby dotkniętej tym zaburzeniem.

Zespół serotoninowy

Ostrzeżenia dla osób przyjmujących leki antydepresyjne
Osoby przyjmujące leki antydepresyjne, zwłaszcza te z grupy SSRI, MAOI czy St. John’s wort, powinny być wyjątkowo ostrożne przy używaniu LSD lub grzybów psylocybinowych. Psychodeliki te mogą zwiększać poziom serotoniny w organizmie, co w połączeniu z antydepresantami może prowadzić do niebezpiecznie wysokiego poziomu tej substancji.

Potencjalne objawy zespołu serotoninowego
Zespół serotoninowy to poważne i potencjalnie śmiertelne schorzenie, które może wystąpić w wyniku nadmiernej aktywności serotoniny w mózgu. Objawy mogą obejmować:

• Zamieszanie
• Dezorientację
• Drażliwość
• Lęk
• Skurcze mięśni
• Sztywność mięśni
• Drżenie
• Dreszcze
• Nadmierną reakcję na bodźce
• Rozszerzone źrenice

Jeśli ktoś doświadcza tych objawów po spożyciu psychodelików, powinien natychmiast szukać pomocy medycznej. Unikanie używania LSD i grzybów psylocybinowych w połączeniu z antydepresantami jest najbezpieczniejszym sposobem zapobiegania zespołowi serotoninowemu.

Znajomość potencjalnych ryzyk i skutków ubocznych związanych z używaniem LSD i grzybów psylocybinowych jest kluczowa dla bezpiecznego i odpowiedzialnego korzystania z tych substancji. Dzięki świadomości zagrożeń użytkownicy mogą lepiej przygotować się do doświadczeń psychodelicznych i zminimalizować ryzyko negatywnych konsekwencji.

7. Mieszanie substancji

Łączenie LSD i grzybów

Relacje użytkowników na temat łączenia obu substancji
Mieszanie LSD i grzybów psylocybinowych jest praktyką zwaną Wizard flipping, która zyskała pewne zainteresowanie wśród użytkowników psychodelików. Wielu z nich dzieli się swoimi doświadczeniami na forach internetowych, opisując intensywne i wyjątkowe tripy wynikające z łączenia tych dwóch substancji. Z ich relacji wynika, że połączenie LSD i grzybów może prowadzić do synergii, gdzie efekty każdej substancji wzajemnie się potęgują.

Zwiększenie intensywności i ryzyka
Mimo potencjalnie intensywnych i fascynujących doświadczeń, łączenie LSD i grzybów niesie ze sobą zwiększone ryzyko. Efekty obu substancji mogą stać się przytłaczające, co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia nieprzyjemnych tripów, paranoi, lęku czy dezorientacji. Dodatkowo, ryzyko fizycznych skutków ubocznych, takich jak przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi i potliwość, może się nasilić. Kombinacja tych substancji zwiększa także ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, zwłaszcza u osób przyjmujących leki antydepresyjne. Dlatego osoby decydujące się na eksperymentowanie z tym połączeniem powinny być bardzo ostrożne, zaczynając od małych dawek i dokładnie planując całe doświadczenie.

8. Najlepsze praktyki

Set and setting

Znaczenie odpowiedniego nastawienia i otoczenia
Koncepcja „set and setting” (nastawienie i otoczenie) jest kluczowa dla bezpiecznego i pozytywnego doświadczenia psychodelicznego. „Set” odnosi się do stanu umysłu i emocji użytkownika przed i podczas zażywania substancji. Ważne jest, aby użytkownik czuł się spokojny, pewny siebie i otwarty na doświadczenia. Negatywne emocje, stres czy lęk mogą prowadzić do nieprzyjemnych tripów.

„Setting” to otoczenie, w którym użytkownik znajduje się podczas tripu. Powinno to być bezpieczne, komfortowe i znane miejsce, gdzie użytkownik czuje się dobrze i ma zaufane osoby wokół siebie. Przygotowanie odpowiedniego otoczenia obejmuje także zapewnienie spokojnej atmosfery, odpowiedniej muzyki, wygodnych miejsc do siedzenia czy leżenia oraz łatwego dostępu do wody i przekąsek.

Planowanie doświadczenia psychodelicznego
Planowanie jest kluczowe dla minimalizowania ryzyka i maksymalizowania pozytywnych efektów tripu. Użytkownik powinien wybrać odpowiedni czas, kiedy ma wystarczająco dużo wolnego czasu i nie ma obowiązków, które mogą zakłócić doświadczenie. Warto również określić intencję tripu, czyli to, co użytkownik chce z niego wynieść – może to być introspekcja, rozwój duchowy czy po prostu eksploracja własnej świadomości.

Bezpieczne używanie

Znaczenie wsparcia trzeźwego przewodnika
Wsparcie trzeźwego przewodnika, czyli osoby, która nie zażywa substancji i może zapewnić wsparcie i bezpieczeństwo, jest niezwykle ważne. Przewodnik może pomóc użytkownikowi przejść przez trudne momenty tripu, monitorować jego stan i zapewnić komfort oraz bezpieczeństwo. Jest to szczególnie ważne przy pierwszych doświadczeniach z psychodelikami lub przy większych dawkach.

Przygotowanie odpowiedniego środowiska
Przygotowanie odpowiedniego środowiska obejmuje kilka aspektów. Oprócz zapewnienia komfortu fizycznego i psychicznego, warto zadbać o takie detale jak:

• Oświetlenie: Miękkie, stonowane światło może pomóc stworzyć przyjazną atmosferę.
• Muzyka: Delikatna, medytacyjna muzyka może wspierać pozytywne wibracje tripu.
• Dekoracje: Naturalne elementy, takie jak rośliny, obrazy natury czy kojące wzory, mogą pomóc w utrzymaniu pozytywnego nastroju.
• Dostęp do wody i przekąsek: Utrzymanie nawodnienia i dostarczenie organizmowi energii jest ważne podczas długich tripów.

Zrozumienie i zastosowanie tych najlepszych praktyk może znacząco zwiększyć bezpieczeństwo i jakość doświadczeń z psychodelikami, zarówno dla początkujących, jak i dla bardziej doświadczonych użytkowników.

Zakończenie

Podsumowanie różnic i podobieństw między LSD a grzybami

LSD i grzyby psylocybinowe, choć należą do tej samej kategorii psychodelików, oferują różnorodne doświadczenia. Obie substancje wpływają na percepcję czasu, wywołują halucynacje wzrokowe i słuchowe oraz mogą prowadzić do duchowych przebudzeń i poczucia jedności z otaczającym światem. Jednak różnią się pod wieloma względami.

• Grzyby psylocybinowe: Charakteryzują się bardziej cielesnym doświadczeniem, gdzie intensywne wrażenia fizyczne łączą się z emocjonalnymi przeżyciami. Tripy na grzybach są zazwyczaj krótsze, trwają około 6 godzin, co może być atrakcyjne dla tych, którzy preferują krótsze sesje psychodeliczne.
• LSD: Działa głównie na poziomie umysłowym, wywołując głębokie refleksje i introspekcje. Efekty LSD są długotrwałe, trwają około 10 godzin, co wymaga większego zaangażowania czasowego i odpowiedniego planowania. Ze względu na intensywność i długość działania, znaczenie „set and setting” jest szczególnie istotne.

Obie substancje wymagają odpowiedzialnego podejścia. Ważne jest, aby użytkownicy byli świadomi potencjalnych ryzyk, takich jak możliwość wystąpienia nieprzyjemnych tripów, fizycznych skutków ubocznych oraz rzadkich, ale poważnych problemów zdrowotnych, takich jak HPPD czy zespół serotoninowy. Kluczowe jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, takich jak dokładne dawkowanie, odpowiednie nastawienie i otoczenie oraz wsparcie trzeźwego przewodnika.

Umiar i świadomość ryzyka są nieodłącznymi elementami odpowiedzialnego korzystania z psychodelików. Użytkownicy powinni zawsze być świadomi swoich granic, unikać zbyt częstego stosowania oraz zwracać uwagę na swoje zdrowie psychiczne i fizyczne. Każde doświadczenie psychodeliczne powinno być dobrze przemyślane i zaplanowane, aby minimalizować ryzyko i maksymalizować korzyści.

Bibliografia

1. Albert Hofmann, LSD i jego odkrycie:
   • Hofmann, A. (1980). LSD: My Problem Child. McGraw-Hill.
   • Passie, T., Halpern, J. H., Stichtenoth, D. O., Emrich, H. M., & Hintzen, A. (2008). The pharmacology of lysergic acid diethylamide: a review. CNS Neuroscience & Therapeutics, 14(4), 295-314.
2. Grzyby psylocybinowe i ich historia:
   • Guzmán, G. (2008). Hallucinogenic mushrooms in Mexico: An overview. Economic Botany, 62(3), 404-412.
   • Wasson, R. G. (1980). The Wondrous Mushroom: Mycolatry in Mesoamerica. McGraw-Hill.
3. Efekty działania psychodelików:
   • Nichols, D. E. (2016). Psychedelics. Pharmacological Reviews, 68(2), 264-355.
   • Carhart-Harris, R. L., & Nutt, D. J. (2017). Serotonin and brain function: a tale of two receptors. Journal of Psychopharmacology, 31(9), 1091-1120.
4. Dawkowanie i tolerancja:
   • Halberstadt, A. L., & Geyer, M. A. (2011). Multiple receptors contribute to the behavioral effects of indoleamine hallucinogens. Neuropharmacology, 61(3), 364-381.
   • Passie, T., Hintzen, A., & Nickles, L. (2008). The Pharmacology of Lysergic Acid Diethylamide: A Review. CNS Neuroscience & Therapeutics, 14(4), 295-314.
5. Potencjalne ryzyko i skutki uboczne:
   • Johnson, M. W., Richards, W. A., & Griffiths, R. R. (2008). Human hallucinogen research: guidelines for safety. Journal of Psychopharmacology, 22(6), 603-620.
   • Baggott, M. J. (2015). Preventing problems in psychedelic drug users. In The Therapeutic Use of Ayahuasca (pp. 89-98). Springer, Berlin, Heidelberg.
6. Mieszanie substancji:
   • Kaelen, M., Barrett, F. S., Roseman, L., Lorenz, R., Family, N., Bolstridge, M., … & Carhart-Harris, R. L. (2015). LSD enhances the emotional response to music. Psychopharmacology, 232(19), 3607-3614.
   • Holze, F., Vizeli, P., Müller, F., Ley, L., Duerig, R., Varghese, N., … & Liechti, M. E. (2021). Distinct acute effects of LSD, MDMA, and D-amphetamine in healthy subjects. Neuropsychopharmacology, 46(3), 554-563.
7. Najlepsze praktyki (Set and Setting):
   • Leary, T., Metzner, R., & Alpert, R. (1964). The Psychedelic Experience: A Manual Based on the Tibetan Book of the Dead. University Books.
   • Carhart-Harris, R. L., & Goodwin, G. M. (2017). The therapeutic potential of psychedelic drugs: past, present, and future. Neuropsychopharmacology, 42(11), 2105-2113.