Strona głównaBadaniaNiska dawka psylocybiny ograniczyła agresję u ryb, ale nie wpłynęła na kontakty...

Niska dawka psylocybiny ograniczyła agresję u ryb, ale nie wpłynęła na kontakty społeczne

Zespół badaczy z Acadia University, Université de Moncton i University of British Columbia – Okanagan opublikował w maju 2026 roku badanie, w którym podali niską dawkę psylocybiny agresywnej rybie namorzynowej Kryptolebias marmoratus. Wynik: istotny spadek zachowań agresywnych, przy braku zmian w innych formach kontaktu społecznego. To pierwsze takie ustalenie na jakimkolwiek modelu zwierzęcym — i, co trzeba powiedzieć od razu, dotyczy wyłącznie ryb. Autorzy nie badali ludzi i nie wyciągają wniosków o terapii agresji u człowieka.

- Reklama -baner sklepu PsyloShop.pl, który sprzedaje growkity grzybów psylocybinowych. Na obrazku widać logo PsyloShop, napis BEZOBSŁUGOWE GROWKITY GRZYBÓW PSYLOCYBINOWYCH oraz ilustrację przedstawiającą grzyby psylocybinowe

Ryba, która naturalnie szuka bitki

Kryptolebias marmoratus, znana po angielsku jako mangrove killifish, to hermafrodytyczna ryba z namorzynów, wyjątkowo agresywna w naturalnych warunkach. Właśnie ta cecha uczyniła z niej model do testowania, czy psylocybina wpływa na agresję u zwierząt.

Badacze zastosowali projekt sparowany: każda ryba testowa stykała się z inną rybą przez przezroczystą siatkę najpierw bez żadnego leczenia (punkt odniesienia), a 24 godziny później — po 20-minutowej ekspozycji na psylocybinę podaną w wodzie, w stężeniu 3000 µg/l. Zachowanie oceniano 15 minut po ekspozycji. W każdej z dwóch grup (kontrolna i psylocybinowa) uczestniczyło 16 par ryb — to mała próba, typowa dla badań laboratoryjnych na modelach zwierzęcych, i sami autorzy traktują to jako ograniczenie wyników.

- Reklama -baner sklepu 420Market.pl, który sprzedaje waporyzatory i akcesoria dla palaczy marihuany

Co się zmieniło, a co nie

Aktywność ruchowa ryb w grupie psylocybinowej spadła istotnie (p<0,001 przed/po, p=0,011 względem grupy kontrolnej, duży efekt: d=1,04). Główny wskaźnik agresji u tego gatunku — gwałtowne wypady zwane „swimming bursts” — również spadł istotnie w grupie psylocybinowej (p<0,001), podczas gdy w grupie kontrolnej nie zmienił się wcale (p=0,318); różnica między grupami była istotna (p=0,007), choć efekt umiarkowany (d=0,57).

Co ważne, inne zachowania społeczne — prezentowanie głowy czy boku, czas spędzony na interakcji — nie zmieniły się w sposób specyficzny dla psylocybiny: spadały podobnie w obu grupach. To właśnie sedno wyniku: zmniejszyła się agresja, a nie ogólna skłonność ryb do kontaktu z drugim osobnikiem.

Pierwsza autorka badania, Dayna Forsyth, podsumowała to tak: „pokazujemy, że ostra, niska dawka psylocybiny znacząco ogranicza aktywność i agresywne zachowania atakujące podczas interakcji społecznych u dorosłych ryb namorzynowych — gatunku z natury wyjątkowo agresywnego”. Autorka kierująca badaniem, Suzanne Currie z University of British Columbia – Okanagan, określiła to jako „pierwszy dowód, że psylocybina może wybiórczo ograniczać wyostrzoną agresję w modelu kręgowca, bez tłumienia interakcji społecznych”. Dodała też, że ryby „nie były odurzone czy sedowane — po prostu spokojniejsze”.

Dawka u ryby i dawka u człowieka — tylko punkt odniesienia

Analiza LC-MS wykazała, że przy dawce 3000 µg/l stężenie psylocyny w tkankach ryby wyniosło około 7 ng/ml — wartość porównywalną ze szczytowym stężeniem w ludzkim osoczu po dawce 15 mg (ok. 11 ng/ml). Autorzy przywołują to jako argument, że dawka zastosowana w eksperymencie była farmakologicznie sensowna, nie przypadkowo wysoka czy niska. To nie jest jednak dowód, że u człowieka wystąpiłby ten sam efekt — mechanizm receptorowy odpowiedzialny za reakcję u tego gatunku ryb wciąż nie jest znany, a między osobnikami odnotowano dużą zmienność. Zachowania takie jak kąsanie były zresztą zbyt rzadkie, by poddać je analizie statystycznej.

To pierwsze badanie tego typu i nie ma jeszcze niezależnej replikacji. Podobną ostrożność metodologiczną stosujemy opisując inne prace na modelach zwierzęcych — np. badanie psylocybiny i urazu głowy u szczurów czy eksperyment z psylocybiną w modelu autyzmu u myszy, które też dotyczą wyłącznie zwierząt. Sama Currie zaznaczyła szerszy kontekst: „wiemy, że psylocybina rokuje w leczeniu depresji i lęku [u ludzi — red.], ale jej wpływ na zachowania społeczne jest wciąż słabo zbadany”.

Status prawny w Polsce

Psylocybina jest w Polsce substancją kontrolowaną — jej posiadanie, wytwarzanie i obrót podlegają odpowiedzialności karnej na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Opisane badanie dotyczy wyłącznie modelu zwierzęcego (ryby) i nauki podstawowej — nie ma żadnego przełożenia na dostępność, legalność czy zalecane stosowanie psylocybiny w Polsce, zarówno w kontekście agresji, jak i wspomnianej w cytacie depresji czy lęku. Jeśli temat dotyczy Twojego zdrowia psychicznego — ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza.

FAQ

Czy badanie dowodzi, że psylocybina ogranicza agresję u ludzi? Nie. Badanie przeprowadzono na rybie namorzynowej Kryptolebias marmoratus, nie na ludziach. Autorzy nie testowali i nie wnioskują o wpływie psylocybiny na agresję u człowieka — to pierwszy wynik tego typu w ogóle, na jakimkolwiek modelu zwierzęcym, wymagający niezależnej replikacji.

Jak podano psylocybinę rybom? W wodzie, metodą immersji — ryby przebywały w roztworze o stężeniu 3000 µg/l przez 20 minut, a ich zachowanie oceniano 15 minut później. To dawka dostosowana do eksperymentu na rybach, nieporównywalna z jakimkolwiek sposobem przyjmowania substancji przez ludzi.

Czy psylocybina uspokoiła ryby, czy je odurzyła? Według autorki senioralnej Suzanne Currie ryby „nie były odurzone czy sedowane — po prostu spokojniejsze”. Spadła ich aktywność ruchowa i agresywne wypady, ale inne zachowania społeczne (np. czas interakcji z drugą rybą) nie zmieniły się w sposób specyficzny dla psylocybiny.

Kiedy opublikowano to badanie? Praca ukazała się 7 maja 2026 roku w czasopiśmie Frontiers in Behavioral Neuroscience, a University of British Columbia – Okanagan opisał ją w komunikacie 13 maja 2026 roku. W połowie października 2026 roku temat ponownie krążył w zagranicznych mediach (m.in. ScienceDaily) jako wtórne podchwycenie pięciomiesięcznej już publikacji — nie jako nowe badanie.

Źródła

  • Forsyth D. i wsp., „The magic of mushrooms: psilocybin influences behavior in the mangrove rivulus fish, Kryptolebias marmoratus”, Frontiers in Behavioral Neuroscience, vol. 20 (2026). DOI: https://doi.org/10.3389/fnbeh.2026.1767175
  • Pełny tekst: https://www.frontiersin.org/journals/behavioral-neuroscience/articles/10.3389/fnbeh.2026.1767175/full
  • University of British Columbia Okanagan, komunikat prasowy (13.05.2026): https://news.ok.ubc.ca/2026/05/13/magic-mushrooms-can-even-take-the-fight-out-of-fish/
  • EurekAlert, komunikat (7.05.2026): https://www.eurekalert.org/news-releases/1125473
  • ScienceDaily, relacja wtórna (październik 2026): https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261017230036.htm
MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisment -Baner reklamowy Shrooms.pl promujący Growkit Full Auto XL. Na zdjęciu profesjonalny, bezobsługowy zestaw badawczy z grzybnią Psilocybe Cubensis w sterylnym worku z filtrem. Napis: Laboratorium Mykologiczne, Rozpocznij Badania

Najnowsze